Vanaf het moment dat ik ben gaan werken ben ik terechtgekomen in kantoorbanen. Zo heb ik onder andere gewerkt als management assistente, HR assistent en salarisadministrateur. Ik dacht altijd dat ik iemand was die graag met zijn/haar hoofd werkt, daarin uitgedaagd wil worden en laten we eerlijk zijn: ook niet bepaald de meest handige is. Toch kwam er na een burn-out, inmiddels bijna tien jaar geleden, een omslag. Ik besloot om echt voor mezelf te kiezen in plaats van te doen waarvan ik het gevoel had dat dit van me verwacht werd.
Ik ontdekte in 2015 het beroep van professional organizer (ook wel opruimcoach) en ging na het volgen van een opleiding aan de slag in dit werkveld. In plaats van vrijwel alleen maar achter de computer zitten (natuurlijk had ik wel mijn administratie en daarnaast ook werkzaamheden als tekstschrijver en HR adviseur), ging ik ook fysiek aan de slag. Ik sorteerde samen met klanten spullen uit, waarbij ik ook veel moest bukken, tillen en sjouwen. Ook moest er wel eens iets verschoven worden of richtten we een kast opnieuw in. Ik ontdekte wat ik al die tijd gemist had in mijn werk: ook even wat meer uit je hoofd bezig zijn en fysiek aan de slag gaan. Niet alleen werd ik daar mentaal blijer van, ook lichamelijk. Waar ik voorheen regelmatig rug- en bekkenklachten had achter mijn computer, verdwenen deze klachten (vrijwel) helemaal. Wat was ik blij dat ik door mijn burn-out eigenlijk de vrijheid had gekregen om te kiezen voor een andere baan waarin lichaam en geest veel meer in balans waren!
Nadat ik in 2022 stopte met mijn werkzaamheden als professional organizer, koos ik ervoor om vol te gaan voor mijn HR en tekstuele werkzaamheden. Nog steeds als zelfstandige, voor diverse klanten. Hoewel dit best lekker liep merkte ik al snel dat ik iets miste. Ik werd moe van het vrijwel alleen maar achter mijn beeldscherm zitten, de kilo’s vlogen eraan en ik voelde opnieuw dat mijn rugklachten toenamen. Er moest iets gebeuren! Na lang nadenken en rondkijken kwam ik een baan tegen als assistent leerkracht bij een NME-centrum. Die functie sprak mij, ondanks dat ik geen onderwijsachtergrond heb, direct aan. Ik ben al heel wat jaar graag ‘groen’ bezig, vind duurzaamheid belangrijk en hoe mooi is dat het dan dat je door dit werk kinderen al jong enthousiast kunt maken over de natuur, hen kan leren waarom duurzaam leven zo belangrijk is en wat klimaatverandering voor gevolgen heeft voor ons en de aarde. Gelukkig voor mij werd ik aangenomen en inmiddels werk ik alweer een half jaar met veel plezier bij het NME-centrum. Het fijnste aan deze baan vind ik het vele bezig zijn, écht bezig zijn. Dus niet hele dagen achter de computer, al zit ik ook hier wel achter de computer, maar bezig zijn met het inrichten van de seizoenstafel, het uitzetten van opdrachten buiten, het ondersteunen bij de lessen, inkopen doen etc. Ik merk ook nu weer aan mijn lijf hoe fijn het is om echt bezig te zijn. Ik ben inmiddels al vijf kilo kwijt, ik voel me fit en energievol. Iets wat ik niet kan zeggen over de periode daarvoor.
Helaas is deze baan bij het NME-centrum maar tijdelijk (waarschijnlijk tot het einde van dit schooljaar), maar deze baan heeft me wel weer doen beseffen hoezeer ik het nodig heb om uit mijn hoofd bezig te zijn, fysiek bezig te zijn en dat ik niet moet kiezen voor een nieuwe kantoorbaan. Wat ik hierna dan wil gaan doen? Dat weet ik nog niet. Ik heb nog steeds mijn eigen bedrijf op het gebied van personeelszaken en (zakelijke) teksten. Blijven schrijven wil ik sowieso, want ik merk dat mij dit ook echt plezier en voldoening geeft. Deze blogberichten schrijf ik ook elke keer weer met veel plezier en het lijkt me geweldig om meer te gaan doen met De Kleine Mus. Maar daarnaast wil ik zeker ook weer werkzaamheden waarin ik ook fysiek lekker bezig kan zijn. Deze baan kwam onverwachts op mijn pad en had ik niet voorzien, dus ik heb er alle vertrouwen in dat na mijn hoofdstuk NME ook weer iets nieuws en moois op mijn pad komt. En mocht dit niet direct zo zijn, dan vermaak ik me de komende maanden vast ook wel met het opruimen van ons huis (aan de hand van de voor mezelf gemaakte opruimchallenge – doe je mee?) en het aankomende moestuinseizoen.
Ik las onlangs ergens dat geen enkele baan meer waard is dan je gezondheid. Een waarheid als een koe. Gelukkig zijn wij in de positie dat we daar naar kunnen leven en daar ben ik heel dankbaar voor. Want ookal levert het opruimen en een moestuin misschien in geld minder op dan een baan, het geeft me wel plezier, ontspanning, rust in ons gezin en een betere gezondheid dan wanneer ik weer veel achter de computer zou gaan zitten en dat is echt véél meer waard.
Herken jij dat ook, dat je je beter voelt wanneer je fysiek aan het werk bent (thuis en/of op je werk)?
