Deze zomervakantie waren we op vakantie in Zweden. Wij zoeken daar graag de rust en eenvoud op en genieten erg van de prachtige natuur. Iets wat we in Nederland wel eens kunnen missen, zeker wanneer de ‘rat race’ maar doorgaat en we ons soms best wel eens geleefd kunnen voelen. Nu zit je met kinderen in Nederland natuurlijk ook vast aan school; schooltijden, het schoolritme en schoolvakanties (en als je net zoals wij drie kinderen op drie verschillende scholen hebt, ook nog eens drie verschillende ritmes en vakantieschema’s). Dat is op vakantie wel anders natuurlijk, wanneer deze druk er niet is. Maar ook waar we wonen, aan de rand van een stad, ervaar ik qua omgeving niet altijd de rust die ik wel zou willen ervaren. Die ik soms gewoon ook echt hard nodig heb. We wonen namelijk aan een vrij drukke weg en moeten best wel een eind lopen of fietsen voordat we een poldergebied inlopen waarin ik meer rust ervaar.
Daarnaast is het hoofd natuurlijk ook wel een dingetje. Ik ben gezegend met een hoofd dat vrijwel nooit uit staat en waarin ik vaak heel druk ben met alles wat ik – vooral van mezelf – moet. Zo wil ik graag een geminimaliseerd, maar toch gezellig huis, ben ik – nu ik tijdelijk minder kan werken door onze gezinssituatie – heel enthousiast over andere manier van vermogen opbouwen / inkomen vergaren, wil ik net als al die geweldige homemakers op YouTube al ons eten ‘from scratch’ gaan bereiden, wil ik graag een nieuwe, vrouwelijkere kledingstijl, zou ik best nog wat kilootjes kwijt willen, vaker en meer willen bewegen, meer willen besparen, duurzamer en meer zelfvoorzienend willen leven en en en… Allemaal hele mooie doelen, maar wanneer dit allemaal tegelijk in je hoofd zit ook ontzettend vermoeiend. Het zorgt in ieder geval niet voor het eenvoudigere leven waar ik zo naar verlang en wat eigenlijk mijn ‘hoofddoel’ is. En dat kan natuurlijk anders, namelijk door milder te zijn voor en naar mezelf!
Op vakantie kan ik altijd weer even met een andere bril naar mezelf kijken. Even van een afstandje kijken naar alles. Is alles wat ik wil of wat ik van mezelf moet nu echt zo belangrijk? Ik voel me op vakantie namelijk ook prima in een comfortabele jeans met hoodie en onflatteuze slippers aan mijn voeten in plaats van in een vrouwelijke jurk. Het maakt me echt geen minder mens, misschien juist wel een beter mens, omdat ik me op dat moment ontspannen voel en goed genoeg ondanks dat mijn kleding niet voldoet aan mijn ideaalplaatje. Eenvoudiger leven betekent ook meer doen van wat ik wil, waar ik me goed bij voel, zonder zelfopgelegde moetjes en ideaalbeelden van internet. Onderstaand een paar voorbeelden waarin ik milder ben (of probeer te zijn) voor mezelf.
Meer zelfvoorziend zijn
Ik wilde dit jaar in de periode van eind juni t/m september (zoveel mogelijk) zelfvoorzienend zijn qua fruit voor ons gezin. Korte conclusie: dit blijkt niet haalbaar. Oei, heb ik dan gefaald? Nee, zeker niet! Ik mag juist blij zijn met wat wel gelukt is. Door de vele regen hadden we de ‘eerste ronde’ veel minder frambozen en niet zoveel aardbeien als gehoopt. Maar nu de temperaturen omhoog geschoten zijn en het minder regent hebben we ineens prachtige grote, gele frambozen en geregeld een lekker aardbeitje. Niet genoeg natuurlijk om ons gezin mee te voeden, maar ten opzichte van vorig jaar zijn we zeker vooruit gegaan. Dit jaar heb ik namelijk meerdere doordragende variëteiten aardbeien gekocht, waardoor we nu nog steeds eigen aardbeien hebben. Vorig jaar was dit niet zo. En ook de frambozen lijken de schade van de slechte start in te halen, want wat hebben we er al veel geplukt en zo te zien komt er ook nog genoeg aan. De eerste voorraad ligt alweer in de vriezer voor jam of een smoothie op een later moment in het najaar of van de winter. Onze appelbomen (nou ja, eigenlijk eentje want de ander lijkt meer op sterven na dood) beloven niet veel appels dit jaar. Jammer! Maar daarentegen hebben we dit jaar wel veel (ook niet echt al te beste door het weer, maar de smaak was prima) pruimen uit eigen tuin gehad. Ook hadden we voor het eerst blauwe bessen dit jaar. Niet veel, maar het waren er toch meer dan vorig jaar toen we er helemaal geen hadden.
Even een blik op de toekomst. Op dit moment kijken we uit naar de eerste bramen uit eigen tuin die langzaam van rood naar donkerpaars kleuren. We hebben een Japanse wijnbes geplant die uitbundig groeit, dus hopelijk komt daar volgend jaar ook vrucht aan. Verder zijn we bezig met het maken van een plan voor de tuin, want we willen de tuin gaan ophogen en wat kale plekken gaan opvullen in de tuin. Het doel is om hier ook eetbare planten in te zetten, zodat onze tuin steeds meer eetbaar wordt. Ik kijk er al naar uit!
Conclusie: Het doel is niet behaald, heel zwart wit gezien. Deels hebben we pech gehad, maar ook eten we bijvoorbeeld graag bananen (en bakken we hier ook graag mee) en eet onze oudste dagelijks een appel, waardoor volledig zelfvoorzienend ook nooit zal gaan lukken (reality check). Wat wel behaald is is dat ik dit jaar nog bewuster bezig ben geweest met de tuin. Wat doet het goed en wat niet? Hoe kunnen we onze tuin nog meer eetbaar maken? Daarnaast ervaar ik ook veel dankbaarheid voor wat de tuin ons wel geeft en gegeven heeft. En daar mag ik me op richten. Er zullen altijd betere en minder jaren zijn, zo werkt het nu eenmaal in de natuur.
Opruimchallenge
Een ander doel dit jaar was mijn opruimchallenge waarbij ik mezelf uitdaagde om elke dag een kwartier op te ruimen in een vooraf bepaalde ruimte. Dit werkte in het begin, tijdens de kerstvakantie vooral, heel goed en motiverend, maar op een gegeven moment (toen ik weer aan het werk ging) lukte het niet meer. Is deze challenge dan mislukt? Zo zou ik het kunnen zien, maar wanneer ik met een mildere blik naar mezelf en de resultaten kijk dan weet ik dat dit niet zo is. Want wat is er al veel opgeruimd en weggegaan! En ik ruim nog steeds verder op. Niet meer volgens een vast schema, maar wanneer ik er de tijd en ruimte voor voel. Of wanneer iets me een doorn in het oog is of gruwelijk in de weg staat, haha. En dat bevalt me prima. Het geeft me rust, het maakt het opruimen eenvoudiger voor me en stukje bij beetje zie ik nu ook steeds meer resultaat. Ik ben er blij mee en daar gaat het om. Op dit moment geniet ik eerst even van de zomervakantie en de tijd met mijn gezin. Af en toe ruim ik iets op, maar verder ook niet. Dat komt wel weer als iedereen weer naar school en aan het werk is en alles wat ik toch al eerder kan doen is mooi meegenomen.
Conclusie
Zoals je ziet heb ik zo twee mooie lessen mogen leren in milder zijn voor mezelf. Misschien is het ook wel iets waar jij mee struggelt. Die constante hoge lat voor jezelf en dat hoofd wat van alles wil. Weet dan dat je net als ik anders naar dingen mag gaan kijken. Maak je leven eenvoudiger door jezelf als het ware te bevrijden van al die ‘moetjes’ en wees eens wat milder voor jezelf. Mijn wijze les deze zomervakantie!
