In de huidige maatschappij staat het ‘eigen ik’ vaak voorop. Als ik het maar goed heb, als ik maar genoeg verdien, als ik maar een mooi huis en mooie spullen heb. Toch hoeft het niet persé negatief te zijn als je vaker kiest voor jezelf. Want er zijn ook genoeg momenten waarop je dat helpt, bijvoorbeeld door ‘nee’ te kunnen zeggen als je even overloopt.
Maar hoe kies je nu vaker voor jezelf, zonder de ander uit het oog te verliezen? Dat is best een ingewikkelde vraag. Ze zeggen wel eens: je moet eerst goed voor jezelf zorgen, voordat je voor een ander kan zorgen. Dan klinkt kiezen voor jezelf al een stuk minder egoïstisch, nietwaar? En ik denk dat je ongemerkt al meer voor een ander doet of kan doen, zonder gelijk jezelf aan de kant te zetten. Een paar voorbeelden:
- iemand vriendelijk groeten op straat (misschien ben jij wel de enige die hen die dag ‘ziet’);
- een pakketje aannemen voor een buurman of buurvrouw (scheelt hen weer een ritje naar een pakketpunt en het is voor jou een kleine moeite);
- een buurmeisje of buurjongetje mee naar huis nemen en thuis afzetten, wanneer je toch al je eigen kind uit school gaat halen;
- iets uitlenen aan familie of vrienden.
Zomaar een paar kleine voorbeelden van iets voor een ander doen.
Natuurlijk zijn er ook voorbeelden te bedenken wanneer er meer tijd en energie van je gevraagd wordt. Denk bijvoorbeeld aan een middag klussen bij een familielid, vrijwilligerswerk, het tijdelijk opvangen van een huisdier, training geven bij je sportclub of wekelijks boodschappen doen voor of met een oudere buurman of buurvrouw. Allemaal dingen waarbij jouw tijd en hulp voor de ander heel belangrijk zijn, maar bij deze verplichtingen mag je zeker ook aan jezelf denken wat mij betreft.
Het is natuurlijk prachtig wanneer je elke week met je buurman of buurvrouw op stap gaat naar de supermarkt, maar je hoeft daarnaast niet ook nog op de hond van je zus te passen en drie avonden per week training te geven bij je sportclub. Ik bedoel hiermee niet dat dat niet mag, want als jij tijd en energie genoeg hebt om dit allemaal te doen en je vind het ook nog eens leuk om te doen, dan moet je dat vooral ook lekker doen. Maar wanneer het ten koste gaat van je gezin, je huishouden en/of je eigen energielevel, dan raad ik je niet aan om het allemaal te (blijven) doen. Hoeveel hulp iemand ook nodig heeft, hoeveel goede doelen er ook zijn, je kunt helaas niet iedereen helpen. Hoe graag je dat misschien ook zou willen. En elk kleine beetje wat je wél voor een ander kunt doen, is al mooi meegenomen en een duidelijk teken dat je oog hebt voor anderen, zonder hierbij jezelf te verliezen.
Merk je dat je overloopt en meer tijd voor jezelf zou willen? Maak dan eens een lijstje van alles wat je voor een ander doet, kies daar een paar dingen van uit die op dit moment in je leven passen om te blijven doen en laat de rest aan een ander over. Zonder schuldgevoel. Je bent niet bezig met je eigen status, je eigen ik, maar je kiest wel voor jezelf. Daar zit wat mij betreft een groot verschil.